NAZ
02-03-2008, 06:47 PM
Gazel - MERHABA
Merhaba hoş geldin ey rûh-ı revânım merhaba
Ey şeker-leb yâr-ı şirin lâmekânım merhaba
Çün lebin câm-ı Cem oldu nefha-i Ruhu'l-Kudüs
Ey cemîlim ey cemâlim bahr u kânım merhaba
Gönlüme hiç senden özge nesne lâyık görmedim
Sûretim aklım ukûlüm cism ü cânım merhaba
Ey melek sûretlü dilber can fedâdır yoluna
Çün dedin ' lahmüke lahmî' kana kanım merhaba
Geldi yârim nâz ile sordu Nesimî nicesin
Merhaba hoş geldin ey ruh-ı revânım merhaba
Gazel - YANARAM
Senden ırag ey sanem şâm-u seher yanaram
Vaslını ârzûlaram dahi beter yanaram
‘Aşk ile şevkın odu cânuma kâr eyledi
Gör nice tâbende uşşems ü kamer yanaram
Senden ırag oldugum bagrumı kan eyledi
Oldı gözümden revân hûn-ı ciger yanaram
Şems-i ruhun sûreti karşuma gelmiş durur
Şa-şa’asından bana şu-le düşer yanaram
Sabr-ı ile ârâm-ı dil kapdı elümden gamun
Bâd-ı hevâdan degül gamdan eger yanaram
Çıkdı içümden tütün çarhı boyadı bütün
Gör ki âteşdeyem gör ne kadar yanaram
Yandugumı yâr içün gizlü degül ben dahi
Her ne kadar kim anun gönlü diler yanaram
Müdde’î yanar dimiş gamda Nesîmî belî
Gamdan yanan yârı yâr çünki sever yanaram
DERDİM ONDUR
Derdim ondur,çün dokuz diyemem ağyare men
Sekizinde kaldı aklım,yedisinde avare men
Altısı mende var iken,beşten çekemem elimi
Dörtte Hüda lütfederse,üçte buldum çare men
Ey Nesimi çün iki gönül hali değildir
Anın için yalvarırım gece gündüz bir e men
EY PERHİZ
Ey perhiz,sakın dilden,her hata dilden çıkar
Cahile verme sırrını sır elden çıkar
Talep et kitap olasın her ne maksudun var ise
Zerrece ilm-i şeriat cüz ice dilden çıkar
Eğer fidanın var ise büyür selvi dal olur
Va de saatte yetende emr Hakkdan gel olur
Bir gün gelir can alıcı bülbül diller lal olur
Dünya dedikleri handır konanlar handan çıkar
Çetindir bu aşkın yayı, çeker bilir yayını
Bülbüle gülşen verildi,baykuşa Hakkdan tayını
Üstada hizmet edenler pirden alır payını
Üstada hizmet etmeyen akıbet yoldan çıkar
Ey NESİMİ her can bilmez bu muamma sırrını
İki nokta üç harftir,çar kitap andan çıkar
KİME NE
Ben melamet hırkasını
Deldim taktım eğnime
Ar ü namus şişesini
Taşa çaldım kime ne
Ben yitirdim ben ararım
Yar benimdir kime ne
Gah giderim öz bağrıma
Gül dererim kime ne
Gah giderim medreseye
Ders okurum hak için
Gah giderim meyhaneye
Dem çekerim kime ne
Kelp rakip haram diyormuş
Şarabın bir katresine
Saki doldur ben içerim
Günah benim kime ne
Ah yezid seccadeni al
Yürü mescid yoluna
Pir eşiği benim kabe'm
Kıblegahım kime ne
Gah çıkarım gökyüzüne
Hükmeder kaftan kafa
Gah inerim yeryüzüne
Yar severim kime ne
Kelp rakip böyle diyormuş
Güzel sevmek pek günah
Ben severim sevdiğimi
Günah benim kime ne
Nesimi'ye sordular ki
Yarin ile hoşmusun
Hoş olayım olmayayım
O yar benim kime ne
TUYUG -1
Bî-vefâ dünyâdan usandı gönül
Yok dedi dünyâyı yok sandı gönül
Düşdü aşkın odına yandı gönül
Vahdetin kand-âbına kandı gönül
TUYUG -2
Ey güneş sûretlü yâr-ı dil-pezîr
Tal’atinden utanur bedr-i münîr
N’eyleyim kim ben fakîrim sen emîr
Hasretinden yüreğim her dem erir
İMADEDDİN NESİMİ
NAZ ;Tuyug : Türklerin bularak Divan şiirine kazandırdığı nazım şeklidir. Maninin Divan edebiyatındaki karşılığı sayılabilir.
Merhaba hoş geldin ey rûh-ı revânım merhaba
Ey şeker-leb yâr-ı şirin lâmekânım merhaba
Çün lebin câm-ı Cem oldu nefha-i Ruhu'l-Kudüs
Ey cemîlim ey cemâlim bahr u kânım merhaba
Gönlüme hiç senden özge nesne lâyık görmedim
Sûretim aklım ukûlüm cism ü cânım merhaba
Ey melek sûretlü dilber can fedâdır yoluna
Çün dedin ' lahmüke lahmî' kana kanım merhaba
Geldi yârim nâz ile sordu Nesimî nicesin
Merhaba hoş geldin ey ruh-ı revânım merhaba
Gazel - YANARAM
Senden ırag ey sanem şâm-u seher yanaram
Vaslını ârzûlaram dahi beter yanaram
‘Aşk ile şevkın odu cânuma kâr eyledi
Gör nice tâbende uşşems ü kamer yanaram
Senden ırag oldugum bagrumı kan eyledi
Oldı gözümden revân hûn-ı ciger yanaram
Şems-i ruhun sûreti karşuma gelmiş durur
Şa-şa’asından bana şu-le düşer yanaram
Sabr-ı ile ârâm-ı dil kapdı elümden gamun
Bâd-ı hevâdan degül gamdan eger yanaram
Çıkdı içümden tütün çarhı boyadı bütün
Gör ki âteşdeyem gör ne kadar yanaram
Yandugumı yâr içün gizlü degül ben dahi
Her ne kadar kim anun gönlü diler yanaram
Müdde’î yanar dimiş gamda Nesîmî belî
Gamdan yanan yârı yâr çünki sever yanaram
DERDİM ONDUR
Derdim ondur,çün dokuz diyemem ağyare men
Sekizinde kaldı aklım,yedisinde avare men
Altısı mende var iken,beşten çekemem elimi
Dörtte Hüda lütfederse,üçte buldum çare men
Ey Nesimi çün iki gönül hali değildir
Anın için yalvarırım gece gündüz bir e men
EY PERHİZ
Ey perhiz,sakın dilden,her hata dilden çıkar
Cahile verme sırrını sır elden çıkar
Talep et kitap olasın her ne maksudun var ise
Zerrece ilm-i şeriat cüz ice dilden çıkar
Eğer fidanın var ise büyür selvi dal olur
Va de saatte yetende emr Hakkdan gel olur
Bir gün gelir can alıcı bülbül diller lal olur
Dünya dedikleri handır konanlar handan çıkar
Çetindir bu aşkın yayı, çeker bilir yayını
Bülbüle gülşen verildi,baykuşa Hakkdan tayını
Üstada hizmet edenler pirden alır payını
Üstada hizmet etmeyen akıbet yoldan çıkar
Ey NESİMİ her can bilmez bu muamma sırrını
İki nokta üç harftir,çar kitap andan çıkar
KİME NE
Ben melamet hırkasını
Deldim taktım eğnime
Ar ü namus şişesini
Taşa çaldım kime ne
Ben yitirdim ben ararım
Yar benimdir kime ne
Gah giderim öz bağrıma
Gül dererim kime ne
Gah giderim medreseye
Ders okurum hak için
Gah giderim meyhaneye
Dem çekerim kime ne
Kelp rakip haram diyormuş
Şarabın bir katresine
Saki doldur ben içerim
Günah benim kime ne
Ah yezid seccadeni al
Yürü mescid yoluna
Pir eşiği benim kabe'm
Kıblegahım kime ne
Gah çıkarım gökyüzüne
Hükmeder kaftan kafa
Gah inerim yeryüzüne
Yar severim kime ne
Kelp rakip böyle diyormuş
Güzel sevmek pek günah
Ben severim sevdiğimi
Günah benim kime ne
Nesimi'ye sordular ki
Yarin ile hoşmusun
Hoş olayım olmayayım
O yar benim kime ne
TUYUG -1
Bî-vefâ dünyâdan usandı gönül
Yok dedi dünyâyı yok sandı gönül
Düşdü aşkın odına yandı gönül
Vahdetin kand-âbına kandı gönül
TUYUG -2
Ey güneş sûretlü yâr-ı dil-pezîr
Tal’atinden utanur bedr-i münîr
N’eyleyim kim ben fakîrim sen emîr
Hasretinden yüreğim her dem erir
İMADEDDİN NESİMİ
NAZ ;Tuyug : Türklerin bularak Divan şiirine kazandırdığı nazım şeklidir. Maninin Divan edebiyatındaki karşılığı sayılabilir.